Foto van de week (foto van Wim Schrier)

Deze week presenteren wij jullie de laatste foto van het seizoen. We gaan hopelijk allemaal genieten van een welverdiende zomervakantie. In september pakken we de bekende draad weer op en kunnen we jullie weer laten genieten van het fotowerk van onze vereniging.

In deze rubriek zien we vandaag een pure zwart-wit foto van Wim Schrier. Met zijn technische kennis op het gebied van fotografie en met name op programma’s van beeldbewerking, zoals Photoshop, zien we regelmatig boeiend foto werk van hem. De laatste keer was het een kleurenfoto met een herhaling van fotolijsten met een model.

Deze keer een foto met als toepasselijke titel “Vanmorgen vloog ze nog”. De titel refereert aan een lied uit de musical Tsjechov uit 1992, destijds gezongen door Robert Long, Marine Bijl en Simone Kleinsma.

Vanmorgen vloog ze nog
Zo onbelemmerd en gracieus
En zo verheven
Zo’n sierlijk wezentje
Het was geschapen om te zweven…

De foto is gemaakt tijdens een werkavond van de fotoclub. We zijn toen naar het centrale gebouw van de Dongecentrale geweest. Een bijzonder interessant gebouw waar je naar hartelust kon fotograferen. Velen laten dit karkas achteloos liggen, maar Wim wilde dit toch fotografisch vastleggen. Uiteraard heeft hij de foto thuis op de computer nog behoorlijk bewerkt en het resultaat mag er zijn. Een prachtige foto Wim!

We willen jullie een kleine beschrijving van de Dongecentrale niet onthouden.

Het CENTRALEGEBOUW van de Dongecentrale, bestaande uit een ketelhuis, machinegebouw en schakelhuis, bevindt zich aan de westelijke zijde van het terrein. Het in 1931 opgetrokken centralegebouw was vastgebouwd aan het in de jaren negentig van de 20ste eeuw gesloopte ketelhuis en het machinegebouw van de eerste Dongecentrale, in bedrijf gesteld in 1919.

Wij wensen onze trouwe lezers een fijne vakantie en tot over enkele weken.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

Deze week laten we jullie een opvallende foto zien. Een foto die iedereen gemaakt zou kunnen hebben, omdat hij/zij zoiets al heel vaak gezien heeft. Alleen…..heb je daar oog voor?

Aan de foto is niet te zien wat het is. De kracht van de foto zit hem niet in de inhoud, maar meer in de vorm en in het kleurenspel. Het is niet belangrijk om te weten wat het is. Ik denk zelfs dat de foto aan kracht verliest als je zou weten wat je ziet.

Toch gaan we het jullie vertellen: het is het restje dat overblijft als je gegeten hebt. In dit geval was het een heerlijk toetje. Meestal geniet je nog even na van de maaltijd en schuif je het bord naar het midden van de tafel en heb dan geen oog meer voor datgene wat achterblijft.

Blijkbaar is het toch interessant om nog even naar je bord te kijken om het restant te analyseren!

Uit het verhaal van Piet heb ik begrepen dat het om een toetje met ijs ging. Het werd geserveerd op een zwarte bord en door het schrapen met een lepeltje op het bord ontstaat er een bepaalde structuur. Een lijnenspel met een fraaie kleurschakering en een bepaald reliëfstructuur vanwege de hoogte van het restant. Het invallend licht geeft enerzijds wat schaduw en anderzijds ook die schittering.

Als je de foto een paar keer met de klok meedraait, krijg je steeds een ander beeld. De goudgele lijn loopt nu van linksboven naar midden onder, maar als je de foto 1x tegen de klok in omkeert enden ook nog eens spiegelt, krijg je een “andere” foto. Het lijnenspel loopt nu van links in het midden naar rechtsonder.

Maar goed…hoe je het ook wendt of keert, het blijft een mooie, abstracte foto.

Wanneer is je volgend bezoek aan een restaurant Piet? Kunnen wij alvast een menu doorgeven?

Super bedankt voor je inzending.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

Deze week laten wij jullie met enige trots een foto zien van een van onze meest creatieve clubleden, namelijk Marion de Ruyter. We hebben al wat vaker een foto van haar geplaatst in de rubriek Foto van de Week.

In tegenstelling tot de meeste andere clubleden creëert zij haar “meesterwerken” vaak thuis en dan ook nog met haar mobieltje! Wat nu haar specifieke inspiratiebronnen zijn, zou ik niet meteen kunnen zeggen, maar haar bezoeken aan diverse musea zullen ongetwijfeld een basis kunnen zijn voor haar creativiteit.

Dat was namelijk ook zo bij deze foto met als titel “Kunstkijkers”. Marion laat museumbezoekers naar haar eigen kunstwerk in een museum kijken. Om de mogelijke werkelijkheid enigszins te ontkrachten, plaatst ze op de voorgrond nogmaals dezelfde foto. Dan weet je zeker dat je op het verkeerde been bent gezet. Maar wel op een leuke, creatieve manier!

Ik laat Marion nul even zelf aan het woord:

Kunstkijkers

Ik was met mijn nichtje naar het Dordrechts Museum om de tentoonstelling ‘Water en Licht’ te bezoeken en dan vooral om de schilderijen van William Turner te zien. Turner was in 1817 in Dordrecht op bezoek en ‘diep geraakt door het spel van water en licht’. Dat resulteerde onder andere in zijn beroemde schilderij van de Dordtse haven. Later ging hij steeds abstracter werk maken en hij wordt daarom wel gezien als de eerste moderne kunstenaar. Het museum is wat ik zou noemen een traditioneel schilderijenmuseum; alles hangt er keurig netjes en mooi uitgelicht aan de muur met hier en daar een doorkijkje, beetje ouderwets misschien maar de werken komen wel mooi tot hun recht.
Het inspireerde me om zelf een klassiek ‘schilderij’ te maken van een stilleven en het dan fictief in het museum te hangen.
Ik ging naar Hornbach om wat behangstukken af te knippen van de proefrollen die ze daar hebben, die konden dienen als achtergrond. Met een trosje druiven, twee oude kannen op het aanrecht en het behang tegen de muur geplakt kom je dan een heel eind! Eén lichtbron, zoals de schilders destijds ook hadden en dan kijken hoe ik het mooi op de foto kon krijgen. Ik zette de foto om naar een soort ouderwets blauw zodat het zou passen bij de kleding van de dames. Spelen met licht en de kleur van water, net als Turner.
Ik had nog een foto van een lijst en zo kon ik het ‘schilderij’ af maken. Ik maakte een kopie en plaatste beide foto’s, de ene aan de muur en de andere in het doorkijkje zodat het lijkt alsof de kunstkijkers mijn werk aan het bewonderen zijn.

Als je zo’n verhaal leest, kun je alleen maar bewondering hebben voor haar creativiteit. Het is misschien een opstapje voor anderen om ook naar Hornbach te gaan. Niet voor materiaal en/of gereedschap voor een of ander klusje…Nee, voor het uitzoeken van een behangetje!

Ik ben benieuwd of het komende week “storm loopt” naar deze winkel.

Marion, hartstikke bedankt voor je verhaal en uiteraard ook je foto en ik ben reuze benieuwd wat je de volgende keer voor ons in petto hebt.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

In de rubriek “Foto van de Week” presenteer ik deze keer een foto van onze voorzitter, Cor Bels. Ikzelf vind het een geweldige foto met enerzijds een enorme sfeer en anderzijds een prima compositie dmv de verschillende horizontale lagen: water – zandplaten – water – horizon en lucht. De drie boten in de foto maken het geheel compleet. Ze varen op de juiste plek in de foto.

Ook de kleurschakering in deze foto vind ik geweldig. Het is een foto met weinig kleur: alleen wat blauwgrijze tinten met zwarte nuances. Goed gezien Cor!

Ik laat Cor zelf nog even aan het woord:

“Het verhaal hierachter is dat deze foto genomen is vanaf een klipper ( 2 master zeilschip). Ik was aan boord als een van de bemanningsleden/ recreanten tijdens de Brandarisrace enige jaren geleden.

Jaarlijks wordt deze zeilwedstrijd gehouden in het najaar, er wordt dan gevaren van Harlingen naar Terschelling waar op dit eiland de vuurtoren Brandaris staat, vandaar de naamgeving van deze race.”

DE GESCHIEDENIS VAN DE
KUIPER BRANDARISRACE

Toen in 1994 de Brandaris op Terschelling 400 jaar bestond is Herman Brandsma gevraagd om iets te organiseren. Ter afsluiting van het jubileumjaar werd toen voor de eerste keer de Brandarisrace georganiseerd met toen al 50 schepen die allen door sponsoren gehuurd werden. Nu is het maximum aantal schepen beperkt tot 80 stuks. Meer passen echt niet in de haven in verband met de veiligheid. Nu is het al passen en meten en organisatorisch is 80 ook een maximum.

 

Brandaris

DE TOER VAN TERSCHELLING

De toer, noemen Terschellingers hem steevast. Een koosnaam die alleen zij mogen gebruiken, vinden ze. De overige Nederlanders kennen deze vierkante vuurtoren als de Brandaris.

In 1593 begint Pieter Albertszoon Vlock uit Medemblik aan de bouw van een vuurtoren op het Waddeneiland. Door het gebruik van te zachte stenen loopt het project uit op een drama. Nog voor de toren voltooid is, stort hij in. Zes bouwers komen daarbij om.

De aannemer uit Medemblik krijgt desondanks nog een kans. Ditmaal wordt er strenger toezicht gehouden en gebruiken de bouwers steviger stenen. In 1594 is de vierkante toren klaar en schijnt het licht van de Brandaris voor het eerst over zee en eiland. Vanwege een houten overkapping worden kaarsen in lantaarns gebruikt, het licht daarvan blijkt te zwak om ook in de nacht als baken te dienen.

Pas in 1834 komt er een lichthuis op de toren waardoor de Brandaris zowel ’s nachts als overdag als baken kan dienen. In 1920 maakt Philips een gloeilamp met een diameter van zo’n 30 centimeter speciaal voor de Brandaris.Het baken op West-Terschelling deed ook dienst als kerktoren en gevangenis. Tegenwoordig is het dag en nacht bemand en doet het dienst als de zeeverkeerscentrale van het hele Waddengebied.

Aan de zijkant is een plaquette geplaatst met daarop de tekst: ”Tot waarschouwinge aller seevarende die God behoede”. Het vat de taak van alle lichtbakens in Nederland kernachtig samen: een waarschuwing voor zeevarenden, zowel in de 16e als in de 21e eeuw.

 

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

Deze week laten we jullie toch wel een zeer verrassende foto zien. De foto kreeg de titel “licht” mee en eenieder kan daar zelf een bepaalde inhoud aangeven. Is het een ei met een embryo? Een fraaie wolkenpartij? Je hoeft niet per se te weten wat het voorstelt, want je kunt ook prima genieten van een bepaalde structuur, een compositie of van een heel fraaie lichtinval.

Gerard heeft deze foto genaakt voor de zachte lichtinval op een stuk marmer of een marmeren vloer. In de compositie zien we een ronde vorm die enigszins lijkt te zweven. Dat is echter niet het geval, maar door het kiezen van een juist standpunt kreeg hij dit in beeld.

Het is een fraaie opname geworden met zachte wolkachtige tinten in een mooi kleurenpalet. Hoewel de aandacht naar het centrum van de foto gaat, word je hiervan toch ietwat afgeleid vanwege de structuur in beide bovenhoeken. Deze zijn eenvoudig te veranderen binnen een bepaald fotobewerkingsprogramma.

Voor degenen die ook iets met marmer willen gaan fotograferen, zijn hierbij nog wat tips. Het fotograferen van marmer draait om het beheersen van reflecties en het accentueren van de unieke adering. Omdat marmer vaak een gepolijst en spiegelend oppervlak heeft, is de juiste belichting cruciaal om ongewenste schitteringen te voorkomen en de diepte van het gesteente te vangen.

Belichtingstechnieken

• Gebruik diffuus licht: Hard direct licht veroorzaakt felle witte vlekken op de glanzende afwerking. Gebruik een softbox of fotografeer bij een raam met een dun wit gordijn om het licht te verzachten.
• Vermijd de flitser: Een directe flits zorgt voor een lelijke ‘hotspot’ op het marmer. Als je flitsers gebruikt, richt deze dan op een wit plafond of een reflectiescherm om het licht indirect op het onderwerp te laten vallen.
• Gepolariseerd filter: Gebruik een circulair polarisatiefilter (CPL) op je lens. Hiermee kun je reflecties op het marmeroppervlak letterlijk ‘wegdraaien’, waardoor de kleuren en de structuur van de aders beter zichtbaar worden.
• Styling en Voorbereiding
• Maak het oppervlak schoon: Marmer trekt stof en vingerafdrukken aan die op de foto direct zichtbaar zijn.
• Kies je achtergrond: Als je marmer als ondergrond gebruikt voor productfotografie zorg dan dat de adering niet te druk is, zodat het de aandacht niet afleidt van je hoofdonderwerp.
• Kunstmatig marmer: Voor kleine shoots kun je vinyl backdrops gebruiken. Deze zijn mat en daardoor veel makkelijker te fotograferen dan echt, glanzend steen

Compositie en Instellingen

• Speel met de hoek: Fotografeer marmer onder een lichte hoek in plaats van recht van voren om de textuur en de ‘diepte’ van de aders in het gesteente te benadrukken.
• Focus op details: De kracht van marmer zit in de onregelmatige patronen. Gebruik een macro-objectief om in te zoomen op de contrasten tussen de basiskleur en de adering.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

Deze kleurrijke foto is gemaakt tijdens een van mijn fietstochtjes in de regio, namelijk ergens in Tilburg. Deze tassen stonden voor een etalage van een oud winkeltje, waarschijnlijk een klein kringloopwinkeltje of iets met curiosa of andere prullaria. Aanvankelijk was ik er al aan voorbij gefietst, maar ik ben toch blij dat ik omgekeerd heb en deze foto alsnog gemaakt heb.

Een opvallend detail is wel de ketting bovenop de tassen, opdat er niets gestolen kan worden!

Hoewel ik de etalage van deze winkel volledig in beeld heb gebracht, heb ik toch gekozen voor een andere uitsnede. Ik zocht naar invoerende lijnen dmv de straatstenen en een vrij rustige achtergrond door de zwarte vierkante tegeltjes.

Ook vond ik de aanwezigheid van een deel van de deur mijn foto sterker maken. In de meeste gevallen bewerk ik mijn foto’s minimaal.

Ik verscherp de foto enigszins, schroef het contract ietwat omhoog, zet het beeld indien nodig recht en ruim ‘alle rommel’ op om de foto er beter uit te laten zien.

Deze keer heb ik een bepaald filter gebruikt om de gekleurde tassen er nog wat meer plastic-achtig uit te laten zien. Er is wat schittering te zien en de structuur is wat nadrukkelijker geworden.

Ik wil mijn foto niet spectaculair noemen, maar door zijn eenvoud vind ik het toch aan aangename foto om er naar te kijken.

Misschien moet ik me de komende tijd wat meer gaan toeleggen op dit soort foto’s: allerlei “zwerftassen” in mijn omgeving of ver daarbuiten.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

Beste fotovrienden,

Hoewel deze foto I 1 I tijdens zijn vakantie ergens in Turkije genomen is, stijgt deze opname mijns inziens toch wel boven een “vakantiefoto” uit. ik denk dat de meeste foto’s zeker wel tijdens een vakantie “geschoten” worden, maar dat zijn dan vaak wel herinneringen. En dat mag ook, je kunt daar later best nog vaak van genieten.

Jules: De foto is genomen tijdens een verblijf in Istanbul.
Het toont mannen die hun voeten wassen voor het vrijdag avond gebed.
Dit is aan de zijkant van de de Nieuwe Moskee (Yeni Camii).

Er zit een fijne sfeer in, mede door de keuze in zwart-wit, denk ik. Het feit dat we de beide gezichten niet kunnen zien, maakt de foto sterker. Ook het jasje rechts aan een soort haakje draagt in positieve zin bij aan de foto. De achtergrond past er helemaal bij. Je hebt als fotograaf geen regisseur, dus moet je het doen met wat jee voor je camera krijgt. Zeker met deze vorm van fotografie. De linker man kan wat kleding betreft zeker daar in Istanbul thuishoren, maar de man naast hem ziet er wat meer “westers” gekleed uit. Bij identieke kleding wordt de foto alleen maar beter.

Nog wat extra informatie:

Het wassen van de voeten is een essentieel onderdeel van de woedoe (de kleine rituele wassing) die moslims verrichten ter voorbereiding op het gebed (salat). Het is een verplichte handeling (fard) om rituele reinheid te bereiken voor het bidden.

Hoe worden de voeten gewassen tijdens de woedoe? 

• Volgorde: De voeten worden als een van de laatste stappen van de wassing gewassen, na het hoofd en de oren.
• Rechts eerst: Men begint met het wassen van de rechtervoet, gevolgd door de linkervoet.
• Tot de enkels: De voeten moeten tot en met de enkels worden gewassen.
• Tussen de tenen: Het is belangrijk om tussen de tenen schoon te maken.
• Aantal keren: Het is gebruikelijk om elk van de voeten drie keer te wassen. (Wikipedia)

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl

 

 

Beste fotovrienden,

Het is maart en april, dus de LENTE staat in volle glorie voor de deur. Ik hoop dat je thuis bent en dat je dan open kunt doen, want dit seizoen mag je niet missen! Mooi licht, fijne zachte tinten en heerlijk geuren.

Ons clublid Ad heeft de deur geopend en is aan de slag gegaan. Hij heeft zich als het ware vast gebeten in dit onderwerp.

Ik laat hem eerst even aan het woord:

“Op een mooie zondag begin maart wandelde ik samen met een kennis over een mooi aangelegd bolwerk in Zaltbommel en omdat het schitterend lenteweer was hadden we allebei een fotocamera bij ons. Ik had mijn camera voorzien van een macrolens met als doel de eerste lentebloesems vast te leggen op de gevoelige plaat, de omstandigheden waren gunstig en al snel zag ik kans om de bloesems die stonden te  schitteren in de middagzon vast te leggen met als resultaat onder andere deze foto.”

Over het algemeen zijn voor het fotograferen van bloesem de ochtend- en avonduren het best van zacht licht: de zgn. GOUDEN uren.

We geven enkele tips:

1. gebruik een groot diafragma (laag f-getal) voor een onscherpe achter-grond en focus op details.
2. tijdstip en Licht: Zonsopgang en -ondergang bieden het zachtste, sfeervolste licht. Vermijd fel middaglicht. Mist kan een magische sfeer creëren.
3. Compositie en Perspectief:Fotografeer van beneden naar boven, met de bloesem tegen de strakblauwe lucht. Gebruik een macrolens of de macrostand voor close-ups. Ook is een statief soms handig.
4. Onderwerp en omstandigheden: maak gebruik van regendruppels en

zoek een rustige achtergrond.

Op de foto van Ad zijn heel goed de stuifmeelsprietjes te zien dankzij het gebruik van zijn macrolens. De bloem is prima in beeld gebracht en ook de achtergrond werkt mee. De witte vlek rechtsonder zou mijns inziens een andere kleur mogen hebben, opdat deze niet al teveel aandacht vraagt.

Al met al een zeer fraaie lentefoto Ad en we weten zeker dat we nog meer van dit soort kleurrijke foto’s van jou kunnen gaan zien.

Reuze bedankt.

Tot volgende week.

Bent U geïnteresseerd? Neem contact op met Henk van Roode: henkvanroode@ziggo.nl